Murat ERTÜTÜNCÜ / muratertutuncu@windowslive.com
 Uluslararası Nakliyeci - Araştırmacı Yazar

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

    KORKU İLE YÜZLEŞMEK!

    Saygıdeğer Uluslararası Nakliyeciler, Değerli Meslektaşlarım…

Uluslararası Nakliyeciler Derneği 35.Genel Kurulu geçtiğimiz günlerde gerçekleştirildi.

Genel Kurulun; Dünyayı kasıp kavuran global ekonomik krizin gölgesinde, Türkiye Ekonomisi, Uluslar arası taşımacılık ve dış ticaret sektörünü yakından ilgilendiren hayati öneme haiz, hatta ilgili bütün meslek örgütlerinin , “ ifadesini bulacağı” bir “ŞÛRA VE ARAMA KONFERANSI “ niteliğinde olması beklentilerinden maalesef uzakta olduğunu ifade etmek durumundayım.

1997 yılından bu yana bütün UND genel kurullarına katılmış bir nakliyeci olarak, heyecanını kaybetmiş, beklentileri karşılamaktan uzak böyle bir genel kurul yaşamadığımı üzülerek ifade etmeliyim.

Sorunların gerçekçi ve doğru tanımını yapmanın, o sorunun çözümünün en önemli unsuru olduğuna inanıyorum. Bu anlamda, son yıllarda Uluslar arası Nakliyecilik sektörünün yaşadığı ciddi ve hayati sorunlarda, sorununun doğru tanımı yapılmadığı gibi, çözüme dair de hiçbir netice alınamadığı ortadadır. Bulgaristan’ın uygulamaya koyduğu motorin sınırlaması, geçiş belgesi ücreti ve belge kotası dayatması karşısında ne yapılmıştır? Rusya sorununda hangi neticeye ulaşılmıştır? Aradan aylar geçtikten sonra uygulamaya konulduğu ifade edilen karşı yaptırımlar, Uluslar arası hukukta ki ”mütekabiliyet ilkesi “ ile ne derece doğru orantılıdır? Uygulanan sözde yaptırımlar!  Biz Türk Nakliyecilerin uğradığı zarar ziyanla mukayese edilebilir mi? Ve en önemlisi ne kadar caydırıcı etki yapmıştır? Uzun vadeli, bilinçli plan ve projelerle bizlere dayatılan haksızlıklara nasıl mukabele edilmesi düşünülmektedir? Bu soruların cevabını benimle birlikte birçok meslektaşımın da alamadığına inanıyorum. Bir korku ile yüzleşmeden o korkunun üstesinden gelmek mümkün değildir. Daha önceki yazılarımda da ifade ettiğim gibi “Planlı ve programlı biçimde ihdas edilen Türk Uluslar arası Nakliyecilik sektörünü bitirmeyi hedef alan dayatmalara karşı BEDEL ÖDENMEDEN bir netice alınması beklenemez “  Neticesi ne olursa olsun bu planı yapanlar bu dayatmayı getirenler bundan vazgeçirilmelidir. Gerek resmi gerek özel kurumlar meslek örgütleri bu anlamda görev ve misyonlarını cesaret ve kararlılıkla yerine getirmek zorundadırlar. Bu yaşanan gelişmelerin sektör üzerindeki tahribatı ve maruz kalınan zarar doğru analiz edildiğinde; bu ülkelere karşı cesur ve kararlı bir şekilde uygulanacak karşı yaptırımlar neticesinde uğranacak zarar ve kayıpların, asla şimdiki mevcut fiili durumdan daha kötü olmayacağı görülecektir.

Bir meslek örgütünün amacı ve misyonu, telkin ve temennilerle üyelerini ikna etmek değildir, sorunların kesin netice ile çözümüne dair mücadele vermektir.

Sevgili Uluslar arası Nakliyeciler Değerli Meslektaşlarım; Başkaların bizim için tayin ettiği kadere! razı oldukça, kalıpları, korkaklığı, gelişmenin- büyümenin önündeki engelleri yok etmedikçe, zihnimizden paslı çivileri söküp atmadıkça, emin olunuz ki onlar birgün mutlaka bizi yok edecektir.  Bizler, sektör olarak bize reva görülen, dayatılan bu haksızlıkları çifte standartları hak etmiyoruz. Zor şartlar ve ağır ödeme riskleri altında yaptığımız yatırımlara ve Türkiye ekonomisine yaptığımız katkıya mukabil, devletten, hak ettiğimiz desteği ve sahiplenmeyi uygulamada görmeyi, bir Romanya kadar bir Bulgaristan, bir Yunanistan kadar, devletin sektörümüze sahip çıkmasını destek vermesini ve sorunlarımıza çözüm bulmasını bekliyoruz.

“Hukuksuzluğun böylesi “başlıklı bir yazımda; çıkış kapılarında başlatılan motorin kısıtlamasından bahisle “Devlet Sektörü bitirmek mi istiyor? “ şeklinde bir ifade kullandığımda resmi ve özel çevrelerden “ağır bir ifade “kullandığım yönünde eleştiriler aldım… Peki, aradan geçen 7-8 ay zarfında uygulama değiştimi?- Hayır – Sektörün Uluslar arası rekabet gücünü artıracak önlemler uygulamalar –ekonomik krize rağmen- hayata geçirildi mi? –Hayır… O taktirde o cümlenin yersiz ağır bir ifade olduğu asla iddia edilemez… Yalnızca, gerçeklerin açıkça ve cesurca ifade edilmesinden ibarettir.

Gerçek şudur ki; Uluslar arası Nakliyecilik sektörümüze devlet destek vermemekte bürokratik statüko yaklaşımı ile sorunlar çözümsüzlüğe terk edilmekte, her geçen gün işi zorlaştıracak nitelikle yeni mevzuatlar, yeni sorunlar ihdas edilmeye devam edilmektedir.

Almanya’da bulunan ve zaman zaman görüştüğüm, fikir alışverişinde bulunduğum bir meslektaşım, Almanya’da Türk ve Alman üst düzey resmi makamlarının Ulaştırma Konulu bir toplantısında, yaşadıkları sorunları Türk ve Alman yetkililere anlattıklarında ; “Bizim bunlardan neden haberimiz yok!  Türkiye'de bu sorunun varlığından bize neden hiç bahsedilmedi “ şeklinde aldıkları cevap karşısında duyduğu hayal kırıklığını bana anlatırken müteessirdi… Ama maalesef yaşanan durum gerçeğin ta kendisinden başka bir şey değildir. Hepimize zarar veren önümüzü kesen sorunlar engeller, kendi ülkemizde bile doğru ifade edilememiş, tanımı yapılamamış ve ilgili resmi kurumlara doğru intikal ettirilememiş, dolayısıyla çözüm de bulunamamıştır. Sektör, her birisi küçük bir servet değerindeki devasa kamyon filoları ile kaderine razı edilmiş, sorunları kabullenmiş bir topluluk olarak “hasbelkader! “ bu günlere gelinmiştir…

Geçtiğimiz günler yurt dışında bir aracımızla ilgili yaşadığımız, ihracat malı yüklü araç olması ve taahhütlerimiz bulunması münasebetiyle, acil çözüm bulmak zorunda olduğumuz sorunu, meslek örgütümüze ilettiğimde; beklentilerimin aksine aldığım cevaba şaşırmış, hiçbir anlam verememiştim. Verilen cevapta  ; “Maruz kalınan haksızlık ve yanlışlığın Büyükelçilik üzerinden o ülke resmi makamlarına iletilse bile kısa sürede cevap alınmayacağı, cevap alınsa bile işlemlerin bitmesinin iki hafta süreceği, en iyi çözümün aracımızın yükünüzü boşaltıp o ülkeyi terk etmesi olduğu “ salık veriliyordu.

Elbette benim yaşadığım bu sorunda, bizleri temsil eden meslek örgütünden haklı beklentim; bu tavsiyelerin ve malumu ilanın ötesinde ” çözüme yönelik bir hareket” idi. İyi niyetli çaba gösteren, elinden geleni yapmaya çalışan değerli arkadaşlarımızı tenzih ederim, ancak karşılaşılan sorunlarda, çözümsüzlüğü peşinen kabul eden bir anlayışın “kurumsal anlamda”  terk edilmesinin şart olduğuna inanıyorum. Sorunların, çözümü açısından sonuna kadar takipçisi olan, mesai veren bir anlayışın konu ile ilgili bütün meslek örgütlerinde hakim kılınması diliyorum.

Dünyanın sayılı Avrupa’nın en büyük taşıma filosuna ve dinamik yapısına sahip Türk Uluslar arası Nakliyecilik sektörünün bütün bu engelleri aşarak hak ettiği yere geleceğine inanıyorum ve geleceğe dair sarsılmaz bir ümit içerisindeyim. Azim ve kararlılık ile çalışarak parlak başarılara ulaşacağımız günler uzak değildir. Ve şüphesiz  “HER GELECEK YAKINDIR !”

Bu duygularla bütün Meslektaşlarımı saygı ile selamlıyor, gelecek günlerin ülkemiz, sektör ve camiamız için hayırlara ve başarılara vesile olmasını diliyorum.
 

Tüm Yazarlar